Bulgur pilav met kip spiesen



In discussies over copyright van recepten komt vaak naar voren dat we eigenlijk allemaal helemaal niet zo origineel zijn als we denken. Jouw prachtige kunstwerk blijkt dan al eens ontdekt te zijn ergens in verwegistan of door een chef die het ook al in zijn/haar kookboek heeft geschreven. Praktisch alles is al eens ontdekt, wij zijn nu eenmaal niet de eerste generatie in de mensheid die eens een keer buiten zijn eigen comfortzonde kookt. Je bent niet de enige die eens in voorraadkast kijkt en kookt met wat er voor handen is en je bent al helemaal niet de enige die wel eens denkt 'zou dit lekker smaken'?
    Het is natuurlijk ook de weg er naar toe die het interessant maakt, de persoonlijke ontwikkeling in de keuken. Het is fantastisch als iemand in de keuken bezig is en een nieuwe favoriet creëert, ook al is het waarschijnlijk al vele malen door andere gecreëerd.  Mocht je toch denken iets ontzettend fantastisch gecreëerd te hebben, iets dat nooit maar dan ook nooit door iemand gekookt of gegeten is.... vraag dan vooral patent aan ;) .

                            Everything that can be invented has been invented (C.H Duell) 
De vraag is of het vervelend is?
Ik merk dat het mij wel eens tegenhoudt, dan heb ik iets leuks bedacht en ga ik het achteraf tegen beter weten in toch googelen. Duizenden resultaten binnen een enkele seconde. Of nog erger, je bladert weer eens keer in één van je kookboeken en daar zie je een recept staan die jij toevallig op bijna exact dezelfde manier hebt gemaakt 2 weken geleden. Je kan dan moeilijk denken: "Nou die kookboekschrijver heeft dat van mij overgenomen".  Nee, daar gaat je 'special snowflake' gevoel. Daar gaat je droom als recepten innovator. De oplossing voor wereldvrede kon je al niet bedenken maar blijkbaar ook geen recept op wereld niveau.
     Maar weet je, het is niet vervelend. Het is gewoon zoals het is. Één van de velen zijn die iets gemaakt heeft op zijn/haar eigen manier. En ook daar zit iets moois in. Ik was afgelopen week informatie aan het zoeken over een regionaal gerecht en toen bleek dat het helemaal niet zo regionaal is maar half Afrika bijna exact hetzelfde gerecht maakt. Uiteindelijk zijn we allemaal collectief uniek. Ofzo.

De reden voor alle tekst hierboven is dat onderstaand recept zo eenvoudig is dat het een iets andere inleiding verdiende.En toen ik eenmaal begon te typen ik niet meer kon stoppen. Daarnaast lees ik vaak mee op fora/facebook waar mensen daadwerkelijk ruzies hebben omdat men elkaar beschuldigt voor het overnemen van een recept waarvan je al snel ziet dat het recept al in de 16de eeuw is bedacht. (Let op: dit is geen vrijbrief voor copy-paste gedrag en het niet benoemen van jouw inspiratiebron, lees dit eens voor meer informatie daarover)

Back to food!
Ik heb een voorliefde voor 'mik het samen in een pan'-recepten, op dagen dat er tussen thuiskomen en weer vertrekken nog net een klein uurtje zit ben ik blij met eenvoudige recepten. Zo besloot ik een keer iets met bulgur te doen. Zie hieronder de foto van één van de variaties die ik wel eens gemaakt heb.


Het resultaat was heerlijk en vervolgens ging ik het vaker maken, wat een fantastisch eenvoudig recept dat blijkbaar al eeuwen bestaat. Maar ik ben ik niet als ik het elke keer anders maak, maar deze blijft favoriet.En daarom doe ik er maar ook meteen een eenvoudige kipspiesjes marinade bij. Omdat snel en makkelijk heel lekker kan zijn.

Broodje adana kebab


Wanneer je wel zin hebt in adana kebab maar het regent, dan stop je ze gewoon op de gril.
Maar jullie houden een bbq-foto van mij tegoed aangezien ze er dan gewoon een stuk lekkerder uitzien.

Lauwwarme lente salade met rijst, groene bonen en dille.







Ik heb een nieuw bord gekocht en nu heb ik de neiging om er elke gerecht op te willen fotograferen. Die kleur is toch fantastisch mooi?
De salade die erop licht is eigenlijk nog fantastischer. Vol frisse smaken en een lust voor het oog.

Laat de lente maar echt beginnen hoor!

Dit recept is genoeg als (lichte) maaltijd voor 4 personen.
En als bijgerecht kunnen er natuurlijk meer mensen van genieten.

Ingrediënten:
200gr geurige rijst (jasmijn of basmati)
5 cm gember
1 tl kokosrasp
zout

2 el olijfolie
700 gr groene bonen naar keuze.
1/2 bos dille (grote bos, te koop op de markt of bij de Turkse winkel) (ongeveer 4 el
2 verse stuks knoflookloof* of 1 teen knoflook.
3 el fijngesneden groene kruiden naar keuze: basilicum, peterselie, munt

1/2 tl gemberpoeder
1 tl korianderpoeder
snuf peper
zout naar smaak
sap van 1/2 citroen

Bereidingswijze:
Kook de rijst gaar, volg de aanwijzingen op de verpakking. Voeg alleen wel de gember (in plakjes) en de kokos toe aan het kookwater. Laat vervolgens en beetje afkoelen.

Qua bonen mag je gebruiken wat je zelf lekker vind. Ik heb gekozen voor doperwten, tuinbonen dubbelgedopt!), haricots verts en snijbonen. De haricots verts heb ik eerst kort gekookt in zout water, ongeveer 1 a 2 minuten. De snijbonen zijn in de lengte gesneden, zodat je lange slierten krijgt.
Snij de dille fijn (bewaar een beetje ter decoratie), snij ook de overige kruiden zo fijn mogelijk.

Verwarm de olie in een brede steelpan. Voeg meteen de knoflook toe en bak deze aan. Voeg vervolgens de dille toe en bak deze 30 sec mee. Tenslotte kan je alle bonen en de specerijen toevoegen. Bak de groenten aan totdat ze gaar zijn. Omdat smaken verschillen moet je zelf beslissen hoe gaar je de groenten wilt hebben.

Haal van het vuur af, vermeng met de rijst. Serveer, besprenkel met de citroensap en versier met een beetje verse groene kruiden.


Zin in een andere bonen-rijst combinatie? Kijk eens naar deze salade
Zin in een andere bonen salade? Zie deze Piyaz salade 
Of toch meer in een rijstsalade? Zie dan dit recept met garnalen of deze harissa.


*Als je knoflook zaait in de tuin dan krijg je net als bij lenteuitjes een mooie groene loof aan de knoflook.  Soms te koop bij Turkse winkels.Heerlijk om te gebruiken in allerlei gerechten!

Wortelcake met amandelbotercrème



Omdat ik teveel amandelpasta in huis heb besloot ik er iets zoets mee te bakken. Wat is dan beter dan een wortelcake met amandelbotercrème? Precies, niet veel. Door de noten niet in de cake te verwerken maar er juist mooi om en tussen te smeren krijg je een andere wortelcake dan normaal. Een iets lichtere variant, passend bij deze tijd van het jaar.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...